"All music is folk music. I ain't never heard no horse sing a song" Louis Armstrong

zondag 24 november 2013

Colleen Raney, Here This Is Home

De uit Portland Oregon afkomstige zangeres Colleen Raney laat zich in haar werk inspireren door muziek afkomstig uit Ierland en Schotland. Ze vervaardigde al twee als verdienstelijk te betitelen soloalbums. In 2011 bracht ze samen met zanger, gitarist Colm MacCártaigh en bodhran bespeler Matty Einion Sears onder de noemer Cuan een album uit. Met dit fraaie album, kleinschalig van opzet, belandde Raney in avontuurlijker vaarwater.


In de zomer van 2013 reisde Colleen naar Dublin af om haar vierde album Here This Is Home op te nemen. Zij laat zich hierop ondersteunen door Aidan Brennan (gitaar, bouzouki en achtergrondvocalen), Johnny B. Connolly (accordeon), Steve Larkin (viool), Colm O’Caoimh (piano en harmonium), Trevor Hutchinson (bas) en Dave Hingerty (drums).

Colleen Raney beschikt over een krachtige en expressieve stem die zij op Here This Is Home steeds net iets anders, maar altijd effectief inzet. Vergelijkingen met voortreffelijke stemmen als die van Cathy Jordan en Karan Casey zijn in het verleden gemaakt. Het album telt elf liedjes, handelend over thema’s als de liefde, ballingschap, reizen en thuiskomen. Het merendeel van het materiaal bestaat uit traditionals, aangevuld met enkele door anderen geschreven songs.

Het album opent met een zeer geslaagde versie van Canadee-I-O. Deze vooral van Nic Jones bekende traditional krijgt hier een bijzonder fraaie uitvoering waarin viool en accordeon de hoofdrol spelen. Met veel inlevingsvermogen roept Raney vervolgens binnen The Boys Of Mullaghbawn perfect het gevoel van heimwee naar het verre vaderland Ierland op. Het stemmige Stand Up For Love wordt samen met Brennan gezongen. Hij schreef de tekst samen met de Ierse dichter Vincent Woods. Met de ingetogen ballade The Lovely Green Banks Of The Moy piekt Colleen naar een eerste hoogtepunt van dit ragfijne album. De strijd voor zelfbestuur van Ierland, van gewelddadig tot geweldloos, wordt hier aan de hand van de wederwaardigheden van activist Michael Davitt bezongen.


Ook voor een simpel liefdeslied is plek op Here This Is Home. Het vrolijke en aanstekelijk klinkende Lassie Wi’ The Yellow Coatie is hiertoe een uitstekend vehikel met achtergrondzang van speciale gast Hanz Araki. De pianoballade Sanctuary laat zich als volgend hoogtepunt beluisteren en leverde tevens de titel van dit album op. Overal kan de mens zich thuis voelen en op adem komen, is de strekking. Even verderop brengt Raney met de ballade The Nightingale een volgend hoogtepunt. Ditmaal wordt de melancholie van de vertrekkende emigrant fragiel fraserend gezongen en treffend gedragen door een akoestische gitaar.

Met traditional Craigie Hill sluit het album af. Vanaf deze heuvel werden emigranten naar het verre Amerika uitgezwaaid. Ingetogen percussie, viool en een accordeon zetten het afscheid luister bij.

Met Here This Is Home vindt Colleen Raney zichzelf opnieuw uit. Met een diepe liefde voor de traditie blaast zij nieuw leven in oude muziek. Het album behoort wat mij betreft tot het allerbeste dat dit jaar te bieden heeft.


Hans Jansen.

Webpage, http://colleenraney.com/
Releasedatum, 1 oktober 2013 Little Sea Records